tag:blogger.com,1999:blog-148045492011-11-13T23:22:05.021-08:00Blogo kiu senvestigasJadun Jonikimanoreply@blogger.comBlogger2601100tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-32044037354612666932010-07-21T13:25:00.000-07:002010-07-21T13:44:28.518-07:00

Bone, kie rekomenciĝi? Nu, Renata rakontis pri tio kiel ŝi partoprenis festenon kie ĉeestas nuda kelnero. Tio okazis jam antaŭ kelkaj semajnoj, verŝajne dum renkontiĝo de ŝia ina studgrupo. He, mi povas tion imagi al mi: dozeno da ulinoj, studantinoj pri historio kaj arkeologio, ĉiam pli kaj pli ebriaj, dum juna nudulo iras tien kaj reen, alportanta drinkaĵojn kaj manĝaĵetojn. Mi: "Ĉu Ajŝa

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-84114847960663973362010-03-31T12:47:00.000-07:002010-03-31T12:57:20.837-07:00

Unue ni ekhejtigis la saŭnon, poste ni amoris: unue mi metis al Renata oleon inter la femurojn kaj masaĝis al ŝi la pubon ĝis kiam ŝi ĝeme orgasmadis, poste ŝi metis oleon sur sian jam ŝvitan bruston kaj mi koitis inter ŝiaj mamoj dum ŝi permane kunpremis la duonojn kaj fine mi sperme trafis al ŝi la bruston, la kolon kaj la mentonon. Guto eĉ trafis al ŝi la frunton kaj glitis en ŝian okulon.

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-25335967458013160152010-02-27T11:58:00.001-08:002010-02-27T12:02:40.035-08:00

Renata kuŝis surventre, nuda, kapo surkusene. Mi amoremis, ŝi dormemegis. Mi masaĝis al ŝi la dorson, kaj konstatis ke ŝi jam ekdormis. Mi leĝere kisis al ŝi la nukon, rigardetis al ŝi la larĝetan postaĵon, fine kovris ŝin per la kovrilo kaj eniris la salonon, kie mi televidile rigardis olimpikan glitŝtonludon.Renata nun fine rompis la rilaton kun la islandano. Mi komprenis tion nur kiam li

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-62770588961982567182010-01-31T10:43:00.000-08:002010-02-13T07:05:58.993-08:00

Mi pasigis novjaron kun Flavio, Ĝoni la Vakero, la gotikulino kaj Renata (verŝajne la islandano pasigis novjaron kun sia edzino, aŭ kun alia koramikino). Jana tiam estis en Rusio (ŝi nun revenis), tial Flavio jam dum tagoj malbonhumoris. Ni hejtigis la saŭnon. Ĝoni interesiĝis pri Renata, kaj faris proponojn kiuj ridigis ŝin, dum Flavio kaj mi okupiĝis kun la gotikulino. Ŝi nun havas novan

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-28083887799805640702009-12-31T05:17:00.000-08:002009-12-31T05:20:09.174-08:00

Renata ankoraŭ plendas pri tio ke la ĉiofaristo eniris la loĝejon sen unue frapegi al la pordo. (Mi: "La havas ŝlosilon. Mi petis ke li venu por ripari la likaĵon de la kuirejo." Ŝi: "Kaj mi petis al vi ke vi venigu lin. Sed li devas frapi al la pordo antaŭ ol eniri.") Bone, mi komprenas. Renata kompreneble estis vestita, sed povus esti alimaniere: Renata kiu iris de banejo dormoĉambren, kun

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-46125660868902130222009-11-30T13:50:00.000-08:002009-11-30T13:56:00.726-08:00

Antaŭ tri semajnoj, ĵaŭde, mi kun Renata vizitis la naturistan banadon. Ni demandis al Anĝelina, mi moke, Renata pli persvademe, ĉu partoprenu ankaŭ ŝi, sed ŝi firme malakceptis tion, tamen kun la kutima rideto. Tio kompreneble ne surprizis min. La banadon partoprenis du ĝemelinoj, unu el ili havas umbilikan traboraĵon, krome ili aspektas same, tute identaj. Altstaturaj, malhelharaj, etaj mamoj,

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-88937606995282959192009-10-31T14:20:00.000-07:002009-10-31T14:24:22.499-07:00

Posttagmeze, kiam mi revenis post elĉerpiga kurado ĉirkaŭ la parko, mi senvestiĝis en la dormoĉambro kaj iris al la banejo. Mi longe duŝadis, prirazis al mi la pubon kaj la ovojn, poste eliris la banejon, ankoraŭ nuda. Mi nur skribas tion por montri kiel senkulpa estas mi.Renata: "Kial vi estas nuda? Anĝelina estas en la salono." Ne sciis mi kiu estas Anĝelina, sed mi supozis tion ke temas pri la

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-33834211542902053142009-09-17T14:34:00.000-07:002009-09-17T14:37:52.430-07:00

Kun Jana kaj Flavio ni rigardis rusan komedion de popola kulturo. Jen ĉevaloj, lignaj domoj, hejtbanoj, dikaj uloj, nudaj nudulinoj, ĉapeloj, ŝajnigita amorado, vodko kaj senfina ridado. Mi komprenis tri vortojn: "Biero estas kiel virino" (almenaŭ en la rusa lingvo tio estas tri vortoj). Jana honteteme ridetis, kompreneble la sola komprenante la ŝercojn. Flavio: "La rusaj virinoj estas la plej

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-2821206874558699682009-09-08T13:17:00.001-07:002009-09-08T13:19:38.814-07:00

Ĵaŭdon, post la finskribado de la antaŭa poŝto, mi longe duŝadis, revestiĝis, kaj iris al la loĝejo de Ĝoni la Vakero. Mi tuj rekonis ŝin. Alta, maldikece svelta, rondaj okulvitroj. Ne malbela. Ŝi kun Ĝoni gustumis glaseton da brando, li prezentis al mi samon. Ni mansalutis, ŝi nomiĝas Veronika. Ĝoni: "Bone, mi lasu vin gesolaj." Li foriris.Mi sentis ekscitigan nervozecon, eble ankaŭ ŝi tiel

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-64146761120657316942009-09-03T13:31:00.001-07:002009-09-03T13:33:37.318-07:00

Renata iris tien kaj reen, talone klakanta. Nur nun mi atentas pri la klakado de Renata. Al uloj jam sufiĉas la klakado de la militserva tempo, dum inoj klakadas la tutan vivon.Mi iris al la studanta domo. La lekcioj kaj prelegoj jam komenciĝis post la somero, kaj la gestudantoj retrovis siajn ĉambrojn en la domo (la ulinoj talonklakante, la uloj silentŝue). Mi iris al la ĉambro de Mandy. Mandy

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-1668373244400163302009-08-31T13:35:00.000-07:002009-08-31T13:40:08.860-07:00

Dimanĉe ni kun Renata vizitis Tinan kaj Katarinan. Ni manĝis raviolojn, kun blanka pano kaj itala vino, ruĝa kompreneble. La du ulinoj ankoraŭ deziras infaneton kaj la problemo restas la sama: la bebon portu ne Tina, kiu ja facile gravediĝus, sed Katarina, la lesbanino. Mi plurfoje provis ŝanĝi la temon, sed la inoj daŭrigis pri gravediĝo, adoptiĝo kaj artefarita ensemado. Tina eĉ menciis mian

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-84769571192871601172009-08-29T12:38:00.000-07:002009-08-29T12:47:32.089-07:00

Renata denove renkontis sian islandanon. Pri tio mi estas certa, preskaŭ certa. Ŝi denove vizitas la prelegojn pri orienta historio, subakva arkeologio ktp. Ĉu ili jam denove amoris? Tion mi ankoraŭ ne scias. Renata, alttalone, kun leĝera supraĵo super nigra mamzono, ĝinzo kun truoj laŭ la femuroj, certe ŝi plaĉus al profesoro pri mezorienta arkeologio. Ĉu kvindek ses jaraĝa? Nu, jam kvindek sep.

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-27279054815852164912009-08-19T13:05:00.000-07:002009-08-19T13:09:25.228-07:00

Renata revenis dimanĉe, malfrue, malsata, dormema. Ŝi manĝis picon, preskaŭ mortis pro malsato dum ĝi forne prepariĝas, trinkis grandan glason da akvo, duŝadis ("ne bankuve, mi ekdormus"), plonĝis en la liton kaj ekdormis. Kiam mi matene stariĝis, ŝi ankoraŭ dormis.Kiam mi revenis, posttagmeze, ŝi ankoraŭ kuŝis sub la kovrilo, maldorma nun, legante libron. Ŝi stariĝis, ni ĉirkaŭbrakiĝis. Mi

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-32047030793599724322009-08-16T07:38:00.000-07:002009-08-16T07:42:16.066-07:00

Renata revenos hodiaŭ, ĉu ne? Almenaŭ tion pensas mi, paginte por tri semajnoj da nudumado. Cetere mia kredita konto nun estas profunde sub nul, ĉu Renata scias tion? Mi kompreneble ankaŭ pagis por plena pensiono (tion mi malkovris kiam mi alvenis al la kampadejo, apenaŭ sciante kio estas plena pensiono. Renata: "Jen la kuponoj kiujn ni uzas en la manĝejo. Praktike, ĉu ne?" Mi: "Jes, belaj

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-11926137185140052932009-08-14T13:29:00.000-07:002009-08-16T06:47:06.481-07:00

Bone, mi pasigis semajnon nuda, kampadeje. Mi iris tien vendrede, kaj revenis vendrede (kaj hodiaŭ denove vendredas). Renata ankoraŭ restas tie. Ŝi luis la bangalon ĉe la lago, kie ni loĝis ankaŭ pasintjare (mi pagis). Franka kaj Renata jam semajnon kune dormis en la granda lito de la alkovo, kaj nur pene mi sukcesis akiri al mi lokon. La unuan vesperon mi amoris kun Renata, la postan

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-23862410272330494572009-07-27T22:49:00.000-07:002009-07-27T12:52:45.477-07:00

Renata fine foriris, kampadejen. ("Kial ne venas vi?" Mi: "Certe, mi preferus la universalan kongreson." Ŝi: "Kial, do, vi ne iru al Bjalistoko?" Mi: "Ĉar, post kelkaj tagoj, ankaŭ mi malgraŭ ĉio vizitetos la kampadejon. Cetere, kial vi kunportas tiom da vestaĵoj al naturista kampadejo?" Ŝi: "He, ne estas vestaĵoj". Ktp.)Bone. Renata forlasis min, kun Franka. Kio estas en la valizo? (Mi ne scias.

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-62619901083285494522009-07-25T13:09:00.001-07:002009-07-25T13:11:51.506-07:00

Semajnfine, antaŭ du semajnoj, vizitis nin denove Rumi la bulgarino kaj Udo la germano. Dimanĉe ni nude matenmanĝis sur la teraso, poste ili iris for, al la kampadejo. Post kelkaj tagoj ankaŭ ni iros tien. Almenaŭ Renata iros kampadejen. Eble ankaŭ Flavio pasigos tie la someron. ("La interreta kompanio fine limigis al mi la konton. Mi nur ne komprenas tion kial ne pli frue. Tial mi, jen, kial ne?

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-5880366147326750412009-06-20T10:44:00.000-07:002009-06-20T10:46:58.295-07:00

Renata tondis al si la ungojn de siaj piedfingroj dum ni rigardis epizodon de "Haŭtoj" de dvd-kesto kiun ŝi trovis ĉe Flavio. Renata: "Vi ne povas diri Haŭtoj." Mi: "Kial ne? Ni jam vidis iom da haŭto, ĉu ne." Ŝi: "Skinzo estas sigareda paperaĵo, slangaĵo." Mi: "Oni ne povas serioze nomi serion Sigareda Paperaĵo!" Ŝi: "Ĝuste. Simple diru Skinzo."Renata: "Ĉu plaĉas al vi Anĝi?" Mi: "Kiu estas?" Ŝi

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-85220601423831412782009-05-30T22:27:00.000-07:002009-06-01T06:02:46.504-07:00

Renata kuŝis sur la teraso, surventre, nuda. Fine varma tago, sunplena. Renata legis libron, dum mi rigardis al ŝi la postaĵon. Mi duŝadis, poste revenis sur la terason, nuda. Renata stariĝis: "He, vestiĝu." Mi: "Kial?" Renata: "Venos Flavio." Ŝi surmetis kalsoneton, poste T-ĉemizon. Ankaŭ mi revestiĝis.Kun Renata kaj Flavio ni televidile rigardis boksadon. La uloj boksadis nudbrustaj, dum la

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-38212500565827333122009-05-30T10:56:00.001-07:002009-05-30T10:59:55.930-07:00

Kun Renata mi iris trans la Placo. Ni pasis preter maljunulo, kiu sidas sur benko. Renata: "He, tiu ulo rigardaĉas al mi la postaĵon." Mi rigardis la ulon. Li portis nigrajn sunŝirmilojn kaj blankan bastonon. Evidente ke li estas blinda. Antaŭ kelkaj semajnoj ulaĉo vere rigardadis la postaĵon de Renata, eĉ defore fotadis ĝin. Li malaperis en la Komercan Centron antaŭ ol Renata sukcesis mortbati

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-91733640095190340382009-05-16T13:13:00.000-07:002009-05-16T13:24:57.111-07:00

Kiam mi revenis, Renata aperis en endoma robo, kun malseka hararo kaj varma vizaĝo: "Saluton, karulo. Franka ankoraŭ estas en la saŭno." Ĉu Franka? Antaŭe Renata neniam kunportis Frankan, tutcerte pro evidentaj kialoj. Nun Franka verŝajne ĉion rakontis al Renata. Ĉu vere ĉion?Post kelkaj minutoj aperis ankaŭ Franka, kun blanka bantuko ĉirkaŭ la koksoj, nudbrusta. Renata: "Jen robo!" Franka

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-34607336584340250192009-04-19T09:18:00.000-07:002009-04-19T10:44:14.840-07:00

Kun Renata kaj Sonjo ni ĉeestis prezenton de eŭritmia danco. (Sonjo, ĉiame: "Ne estas danco. Estas eŭritmio.") Laŭ Sonjo tio estos al mi terapio. Renata: "Ĉu eŭritmio?" Sonjo: "Vi konas, ĉu?" Renata: "Jese. Mi vizitadis valdorfan lernejon." Mi: "Ĉu ankaŭ Adriana?" Ŝi: "Ankaŭ Adriana." Mi: "Vere, mi pensis ke Valdorfo estas hotelo." Renata: "Valdorfa lernejo ne estas hotelo." Sonjo ekridis: "Venu

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-66717209072870383892009-04-07T13:18:00.000-07:002009-04-07T13:24:32.726-07:00

Laŭ mi, ni faris unusolan eraron, tamen grandan. Ni tro longe okupiĝis pri la manĝado de pico, multe tro longe. Maŭra estis malsata, jen unue, laŭ mi, bona signo. Sed Anja ne forestis longtempe ("ne tiom da tempo vi bezonas"). Laŭ Anja ni eĉ faris gravan pekon, kaj jen ŝi verŝajne pravas: ni amoris en nia lito, en la lito de Anja kaj mi, kaj ne, kiel promesite, en la lito de la gastoĉambro. Bone,

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-24792148196949161552009-03-31T13:08:00.000-07:002009-03-31T13:13:58.937-07:00

Jana revenis al Flavio. Ŝi preparis kukon, aŭ trovis ĝin vendeje, mi ne scias. Karotan kukon, bongustan. Mi demandis al Jana: "Kial ne manĝas vi?" Jana, kompreninte, kapneis. Flavio klarigis: "Jana nun praktikas faston." Jana serioze kapjesis. Mi: "Ĉu vi tute ne manĝas?" Flavio: "Ne estas ramadano, estas ortodoksa fasto: nek kukon nek viandon ŝi manĝas, sed legumojn kaj foje fiŝon." Evidente tio

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-67180183191109468372009-03-01T13:17:00.000-08:002009-03-01T13:19:53.896-08:00

Anja denove vizitis Katarinan. Verŝajne ĉeestis ankaŭ Tina. Tutcerte la inoj tripope enlitiĝis. Sendube ili poste surhavigis endomajn robojn, trinkas ruĝan vinon kaj parolis pri inaĵoj. Ĉu Tina kaj Katarina kune ĝuigis Anjan? Ĉu Tina karese pinĉis al ŝi la mamojn dum Katarina lekis al ŝi la pubaĵojn?Mi parolis kun Mandy. Ŝi gaje kisis min. Mandy: "Ni repagos al vi". Mi: "Kiel?" Ŝi: "Enlite, kion

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-14759129897868834902009-02-21T10:50:00.000-08:002009-02-21T10:56:33.315-08:00

Ni portis endomajn robojn, mi nigran kaj Anja blankan. Anja: "Kiu nun tondis al vi la hararon?" Mi: "La irakano ĉe la Angulo." (Certe, mankas al mi Dinjo.) Ŝi: "Kaj viajn ovojn, ĉu?" (Verŝajne ŝi dum iom da tempo rigardis mian subventron tra la duonmalfermita robo.) Mi: "Se tio plaĉus al vi, mi denove razos ilin." Ŝi kapjesis, kontente.Anja havas novan fotilon, digitalan. Donacis al ŝi la patrino

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-18950491536818446652009-02-09T12:22:00.000-08:002009-02-09T12:24:29.189-08:00

Anja revenis, jam antaŭ tri semajnoj. Ŝi estis malsata kaj dormema. Ni manĝis ruĝan vinon kaj trinkis picon. Mi: "Kio estas?" Anja: "Nu, nenio ..." Fine ŝi ete altigis al si la bluzon, jen ringeto, umilika traboraĵo: "Bela, ĉu ne?" Mi: "Bela. Ĉu aliaj?" Mi serĉis ŝiajn mamojn. Anja rapide kapneis: "Karulo, jen rigardu ..." Ŝi fingre montris al sia nuko, forŝovis harojn. Jen eta tatuaĵo, steleto.

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-70501292444772879912009-01-20T20:10:00.000-08:002009-01-20T14:14:41.325-08:00

Ĵaŭdon mi kun Elizabeta vizitis la naturistan banadon, sed nur tiam kiam mi scias ke Franka kaj Ivano ne ĉeestos. (Ili pasigas kelkajn tagojn ĉefurbe.) Laboreje mi demandis al Elizabeta ĉu mi povus akompani ŝin, kaj ŝi akceptis. Ni tagmanĝis, poste iris al la Altlernejo.Ĉi-foje ni devis atendi dek minutojn antaŭ la enirejo, ĉar malfruis la ulino kiu gardas la ŝlosilon. Venis kelkaj paroj, kelkaj

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-37741044613135256802009-01-14T13:08:00.000-08:002009-01-14T13:13:03.289-08:00

Ĉu Franka fine plaĉas al mi? Mi ne scias, ankoraŭ ne. Mi ne vidis ŝin post la okazaĵoj de la pasinta tago, sed hodiaŭ mi parolis telefone kun ŝi. (Ŝi telefonis al mi.) Mi pensas tion ke mi kun Franka ne deziras paroli, nur amori. Plaĉas al mi ŝia korpo, la lerteco de ŝia suĉado, ŝiaj firmaj mamoj, la postaĵo, kaj la natureco kun kiu ŝi proponis al mi sian malantaŭan truon. Mi ne demandis pri tio,

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-76635901880533417752009-01-11T11:41:00.000-08:002009-01-12T12:40:27.784-08:00

Flavio montris al mi bildojn pri nudaj ulinoj, kiujn li trovis en la reto: "Bela, ĉu ne?" Jen Franziska, blonda sveltulino kun etaj mamoj, razita pubo kaj insisteme malhelaj okuloj. Mi: "Tre ĉarma." Flavio: "Vi dezirus renkontus kun ŝi, ĉu?" Alia bildaro: Daniela, kun grandaj mamoj. Flavio: "Kvazaŭ la mamoj de Renata, ĉu ne?" Mi: "Tiuj de Renata eble estas eĉ pli grandaj." Flavio: "Ne, vi konas

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-13245576829963979662009-01-07T13:47:00.000-08:002009-01-07T13:50:47.941-08:00

Novjaron mi pasigis kun Sonjo kaj Golo. Stranga paro da gefratoj, simpatikaj, ambaŭ siamaniere. Golo nun loĝas ĉe Sonjo, post kiam li elĵetiĝis el sia loĝejo (mi ne konas la kialon). Li kompreneble neniam gajnus virinon, dum Sonjo, eleganta kaj mistika, povus elekti tiun kiun ŝi deziru. Tamen mi neniam vidis Sonjon kun ulo. Ĉu ŝi ankoraŭ estas virgulino? Tion kompreneble mi ne scias. Eble nur ŝi

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-12978097876182787392008-12-30T13:01:00.000-08:002008-12-30T23:18:00.860-08:00

Mandy enlitiĝis antaŭ la foriro de Sonjo. Post la foriro de Sonjo mi restis salone dum iom da tempo, rigardante televidon. Fine ankaŭ mi enlitiĝis, Mandy jam dormis. Altiris min ŝia korpo sub la kovrilo, mi leĝere palpis al ŝi la mamojn, kaj kiam mi ekserĉis ŝian pubon, ŝi dorme disigis al si la femurojn. Mi tuŝetis al ŝi la haretojn de la pubo, fingre trovante la truon. La fingro facile glitiĝis

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-68112610244547916992008-12-22T14:14:00.000-08:002008-12-22T14:18:59.311-08:00

Antaŭ kelkaj tagoj, en strateto, mi pasis preter traboraĵejo. Tra la granda fenestro mi dum momento observis la deĵorantinon, junan ulinon kiu sidis apud tablon. Ŝi legis libron. Kiun aŭ kian? Mi ne scias. Cetere la ĉambro estis malplena. Ĉu tie la amikino de Anja trovis sian Mikimuson? Subite mi pensis: se Anja eniris tiun ejon, ŝi certe ne devus longe atendi antaŭ ol kuŝi duonnuda, malantaŭ

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-11890427119702587162008-12-16T13:42:00.000-08:002009-01-09T05:11:37.699-08:00

Ĉe Flavio ni kun Ĝoni la Vakero rigardis kelkajn scenojn el la filmo "Senkulpaj sonĝantoj". Ĝoni: "Kiaj mamoj ...!" Ni diskutis tion ĉu ili estas naturaj. Flavio: "Vidu, kiom malsamaj ili aspektas ĉi-tie ... kaj ĉi-tie." Kaj ni observadis la abundajn pubharojn. Flavio: "Ne tiom abundaj kiom oni pensu. Rigardu." Jen ni vidis la lipojn.(Elizabeta de Ekonomio hodiaŭ portis leĝeran jupon, senmanikan.

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-23604871632186368422008-12-14T11:33:00.000-08:002008-12-14T11:41:35.693-08:00

Anja: "Estas mia korpo, ne la via." Mi: "Jen vi pravas." Anja deziras tatuaĵon. Mi preferus traboraĵon. Mi kompreneble ankoraŭ memoras la cican traboraĵon de Anja, kiu poste malaperis. Anja parolis pri amikino, kiu nun havas tatuaĵon.Mi: "Kie estas tiu tatuaĵo?" Anja: "Rande de la mamo, Mikimuso." Mi: "Ĉu Mikimuso? Ĉu sur la mamo?" Anja: "Eta tatuaĵo." Ŝi fingre indikis rande de sia mamo: "Tre

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-18814268518728604882008-12-10T12:29:00.000-08:002008-12-10T12:35:16.297-08:00

Anja ordigas la loĝejon, kalsonete vestita. Jen bela vidaĵo. Sonjo revenis el Svislando, kie finiĝis ŝia kurso pri eŭritmio. Renata revenos komence de la nova jaro. Certe ŝi jam longe mankas al mi. Kaj ĉu Adriana? Mi pensas ke ne. Intertempe kompreneble Anja revenis, jen la plej grava afero.Dum la laboreja Sankta Nikolao Elizabeta sidigis min inter si kaj la provizora parttempulino de Ekonomio.

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-25793376448739043882008-11-30T07:08:00.000-08:002008-11-30T08:37:53.238-08:00

Hodiaŭ mi vidis ulinon kiu kraĉis sur la trotuaron. Ĉu faras tion ankaŭ inoj? Anja altigis al si la ŝultrojn. Nu, oni kompreneble trovas ulinojn kiuj eĉ pisas sur la trotuaron.Antaŭ du semajnoj, malvarman tagon, ni reinaŭguris la saŭnon. Ni aĉetis novan fornon. Anja invitis Tinan kaj Katarinan. (Ĉu ni invitu Flavion? Anja: "Ne. Eble Katarina ne deziras ke li vidu ŝin nuda.) Mi neniam pensis pri

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-66064548161552881532008-10-26T14:25:00.000-07:002008-10-26T14:31:26.432-07:00

Matene Anja nun manĝas bananon kaj trinkas glason da akvo, varmeta. Laŭdire tio estas la nova dieto el Japanio. Mi: "Banano, ĉu?" Anja: "Ĉu vi vidis dikan simion?" Mi: "Vi ne estas simiino. Cetere, vi ne estas dika, eĉ ne diketa." Ŝi: "Rigardu!" Mi: "Jes, estas via ventro." Ŝi: "He, vi ne komprenas."He, jen vi pravas. Cetere, di-eto, ĉu? Pri kio pensis d-ro Z? Ĉiaokaze, Anja religieme sekvas la

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-50588311936287390282008-10-19T14:42:00.000-07:002008-12-30T05:48:18.899-08:00

Anja permane karesas al mi la ilon. Anja: "He, ne ekdormu!" Anja aĉetis novan kusenon. Kiam mi provis ĝin la unuan fojon, mi tuj ekdormis. Mi: "Mi ne ekdormos ..." La mano de Anja rapide moviĝas: "Agrable, ĉu?" Mi: "Agrable." Anja malrapidigas la movojn. Ŝi metas oleon sur du fingrojn, kaj leĝere tuŝetas al mi la truon. Unu el la fingroj glitiĝas en la truon. Poste ankaŭ la dua fingro englitiĝas.

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-28601868140699898932008-09-23T14:34:00.000-07:002008-10-02T13:18:00.071-07:00

Antaŭ kelkaj tagoj, kiam mi revenis hejmen, mi trovis Tinan en la kuirejo, kun Anja. La du inoj preparis manĝaĵojn kaj observis mian surprizon. Ĉu Tina kaj Anja konas unu la alian? Nu, ili kompreneble samtempe vizitis nian kampadejan kabanon. Tina: "Mi serĉis Renatan. Ŝi ne respondis al miaj mesaĝoj." Mi: "Renata estas eksterlande. Kun Adriana." Tina: "Jes, Anja rakontis pri la naskiĝo de la bebo

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-56715212186250319262008-09-14T14:15:00.000-07:002008-09-14T14:17:36.441-07:00

Anja revenis, forte spiranta. Mi: "Venu, karulino ..." Ŝi: "He, atendu, unue duŝadi." Ŝi komencis demeti al si la verdan trejnveston. Mi: "Mi ne povas atendi." Mi ĉirkaŭbrakis ŝin. Ŝi ame ĝemetis. Mi: "He, venu, ĉu?" Ni iris en la dormoĉambron. Anja faligis sin sur la liton.Mi demetis al ŝi la kalsoneton, ŝvite malsekan. Mi karesis al ŝi la subventron dum mi mordis al ŝi la cicojn. Mi ĝuis la

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-13837228671648072222008-08-27T13:27:00.000-07:002008-08-27T14:25:36.736-07:00

La fratinoj vojaĝis for, hejmen. Kiam naskiĝos la bebo? Ĉu la 11-an de septembro? Ne sempre estas feliĉa tago. Verŝajne Adriana devas atendi ankoraŭ semajnon. Ankaŭ Anja estis en la flughaveno. Poste ni kune reveturis al la urbo. Mi: "Kaj nun, kion?" Anja: "La lasta aŭtobuso jam veturis for." Ni iris hejmen. Anja, dormeme, ŝranke fine retrovis la malnovan piĵamon. Ŝi senvestiĝis kaj surmetis la

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-83758188223352519402008-08-20T14:33:00.001-07:002008-08-20T14:43:19.978-07:00

Tina alvenis vendrede, je la oka. Mi deziris tuj amori kun ŝi, post la kampadeja restado dum kiu nur Renata sukcesis enlitiĝi kun Tina. La ĉeesto de Anja iel-tiel baris al mi la vojon. Sed Renata prenis la manon de Tina kaj diris ŝin en la direkton de la dormoĉambro. Al mi: "Vi okupiĝi kun Adriana!" Bone, ni denove rigardis reelsendon el Ĉinio. Adriana kompreneble ne estas stultulino. Ŝi scias

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-32185237982069320952008-08-15T13:45:00.000-07:002008-08-17T03:59:27.210-07:00

Dum la lastaj tagoj de nia kampadeja restado, nun jam antaŭ semajno, mi multe paroladis kun Anja. Pri kio? Nu, kompreneble pri ĉio. Ni iris ĉirkaŭ la lako, man-en-mane, genudaj. Ni ĉirkaŭbrakiĝis kaj mi gustumis la bonodorojn de Anja, la someran ŝviton, preskaŭ sekigita per la varma suno.Ni amoradis. Mi lekis al Anja la allogajn interfemuraĵojn. Ŝi suĉis min. Ni sesdeknaŭis. Anja rajdis min. (

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-90500774690074754722008-08-05T13:41:00.000-07:002008-08-05T13:44:54.017-07:00

Anja vizitis nin en la kampadejo. Fine do Renata sukcesis persvadi ŝin. Kiom da fojoj mi vidis Anjan nuda? Nun ŝi kaŝis al si la subventron malantaŭ seĝo, aŭ kun krucigitaj brakoj kovris al si la ĉebruston, kiam mi rigardis ŝiadirekten. Nu, kiam lastatempe mi vidis Anjan? Nur kiam ni ĉirkaŭbrakiĝis ŝi momente malfermis sin al mi.Anja okupiĝis kun Adriana. Inoj ĉiam okupiĝas pri gravedulinoj. Kiam

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-45465716390678628292008-07-28T11:52:00.000-07:002008-07-28T11:55:48.652-07:00

Mi atendis Adrianan en la flughaveno. (Renata restis en la kampadejo.) La aviadilo malfruis. En la flughaveno troviĝis ankaŭ Flavio, kun Jana, kiu ankaŭ atendis Adrianan. Bone, Flavio kompreneble estas la edzo de Adriana, sed al mi ne ŝajnas saĝe atendi kun amantino la gravedan edzinon. Feliĉe Jana komprenis tion (Rusio estas kultura lando) kaj ni sukcesis turnigi Flavion. Flavio kaj Jana iris

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-12385564929835303642008-07-22T14:21:00.000-07:002008-07-22T14:30:02.592-07:00

Ni loĝas en nova bangalo ĉe la lago, tuj apud la plaĝo: kvar litoj, grandlita alkovo (ni elektis la alkovon), banejo, kuirejeto, televidilo, interreta konekto. (Kiel Renata sukcesis kapti tiun perlon? Ĉu ŝi enlitiĝis kun la pozedanto? Mi esperas ke ne. Cetere, la pozedanto estas virino, miascie. Nu.)Kun Udo kaj Rumi ni inspektis la tendaron de germanaj gejunuloj apud la lago. Udo parolis kun la

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-384234651949108462008-07-18T13:18:00.000-07:002008-07-18T13:21:51.568-07:00

Kiam mi revenis hejmen, ĉi-foje, mi kompreneble tuj rekonis la kunulinon de Renata: Tina denove kuŝis sur la teraso. Tiun fojon ŝi ne ŝtariĝis. Mi vidis ŝian nudan postaĵon, ŝi estis tute nuda. Mi memoris la vortojn pri nudeco kiel invito al amorado.Mi duŝadis. Kiam mi revenis al la teraso, Tina jam surmetis kalsoneton. (Ne la grandan, nigran de la antaŭa tago, sed verdan ŝnurkalsoneton.) La du

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-64834184730853610542008-07-16T13:18:00.000-07:002008-07-16T13:21:13.368-07:00

Hieraŭ kiam mi venis hejmen, mi trovis Renatan sur la teraso kun junulino kiun mi ne tuj rekonis. Ili kuŝis sur tukoj, sunumante. La fremdulino stariĝis kaj leĝere ĉirkaŭbrakis min: "He, ĉu vi ne rekonas min?" Nu, estis Tina, la belulino de la orgia nokto. Ŝi portis nigran kalsoneton, sufiĉe grandan, cetere nenion. Plaĉis al mi la vidon de ŝia eta ĉebrusto.Ni tagmanĝis. (La du inoj revestiĝis.)

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-27524095823503640612008-07-14T14:23:00.001-07:002008-07-16T10:27:00.878-07:00

Dum la semajnfino vizitis nin Rumi la bulgarino kaj Udo la germano. Lundon ili veturos al la naturista kampadejo kie ili pasigos grandan parton de la somero. Venontan lundon ankaŭ ni kun Renata ekokupos nian kampadejan bangalon.Bone, Rumi kaj Udo alvenis vendrede, malfrue. La bulgarinon mi vidis vestita la unuan fojon, eĉ vere. Udo proponis germanan bieron, sed pensante pri la vinaj orgioj de la

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-84450521387260036252008-07-12T14:10:00.000-07:002008-07-12T14:13:07.358-07:00

Amuze malseka ĵaŭdo, sed unue vendrede: Mi demandis al Flavio pri tio ĉu li vidis la Dolfenon dum la elsendo el la atletika konkurso de Romo. Flavio ne vidis ŝin. (Mi: "Ĉu vi ne vidis ŝin? Vi ne rigardis la elsendon, ĉu?" Flavio: "Aŭskultu, ŝi ne partoprenis. Cetere, vi maltrafis la mondan rekordon de Isinbajeva ..." Laŭ mi, f-ino Isinbajeva ne estas altosaltantino. Ŝi uzas longan bastonon, tiele

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-56351341816579420692008-07-08T14:32:00.000-07:002008-07-08T14:37:07.879-07:00

Renata havas islandan sapon. Mi vidis ĝin jam antaŭ monatoj, kiam Renata petis ke mi lavu al ŝi la dorson, uzante tiun sapon. Ĝi enhavas algojn kaj vulkanajn mineralojn el la varmaj fontoj de Islando, kiuj (laŭ Renata) purigas kaj nutras la haŭton. (Renata: "Palpu al mi la postaĵon. Molhaŭta, ĉu ne?" Jes, tiam mi tuj konstatis ke ŝia haŭto estas pli mola ol antaŭe. Verŝajne ŝi ĵus aĉetis la sapon

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-87110412404133673372008-07-02T14:44:00.000-07:002008-07-02T14:50:18.152-07:00

Al Mandy ŝajne tre plaĉis mia nova frizaĵo: "He, mojose ..." Tio estis antaŭ pli ol semajno, kelkajn tagojn post mia lasta vizito ĉe Dinjo. Mandy: "Ĉu vi faris tion mem?" Mi: "Ne, tion faris profesia frizistino. Baldaŭ ŝi ne plu estas profesia frizistino, sed nun ŝi ankoraŭ estas." Mandy: "Nu, ĉiaokaze." Mi glitis miajn manojn tra ŝia longa hararo dum mi rigardis ŝiajn razitajn akselojn. Mandy: "

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-25930359428426357382008-06-25T14:33:00.000-07:002008-06-25T14:35:17.427-07:00

Renata portis T-ĉemizon kun teksto, anglalingve: "Mi 'stas virgulino". Mi: "Bela T-ĉemizo, he!" Ŝi: "Dankon. Mi aĉetis tri, diverstekstaj." Ŝi demetis la ĉemizon, ni iris sur la terason, ŝi demetis ankaŭ la mamzonon. Varma sunbrilo en la posttagmezo. Mi: "He, kaj nun vi estas virgulino?" Renata: "Nu, kion? Ŝajnas ke vi hodiaŭ havas la cerbon kaj la memorkapablon de orfiŝo ..."Mi: "La T-ĉemizo,

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-22773540067126241922008-06-24T14:07:00.000-07:002008-06-24T14:15:57.977-07:00

Sabate ni kun Renata, Flavio kaj Jana fine revizitis la rokaĵojn. Laŭ Renata oni lastatempe tute silentis pri la rokaĵoj, tiel ke verŝajne ĉiuj jam forgesis pri la fermigaj debatoj. Ĉu ankaŭ Franka akompanu nin? Nu, Renata demandis kaj redemandadis, sed fine Franka, ĉu bedaŭrinde aŭ malbedaŭrinde, decidis ne pasigi kun ni la tagon.Ni senvestiĝis. Renata malgraŭ ĉio ankoraŭ timis ĉeeston de

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-52340427763327510612008-05-19T14:11:00.000-07:002008-06-24T14:12:17.974-07:00

Renata diris: "He, ulo, kial vi forrazis al vi la hararon?" Mi: "Nu, ne faris tion mi. Tion faris Dinjo. Ne plaĉas al vi, ĉu?" Renata: "Ĉu vi vere ekhavis la impreson pri tio ke plaĉus al mi? Ŝi devus perdi sian postenon!" Mi: "He, kio estas al vi? Ĉu estas via periodo de la monato?"Bone, Dinjo tondis al mi la hararon. Ŝi rakontis tion ke ŝi rezignis pri sia posteno, ekde la fino de la monato. Mi

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-10467778635596288772008-05-11T10:19:00.000-07:002008-05-11T10:22:46.998-07:00

Kun Renata mi diskutis la vorton "brilumi". Ŝi: "Nu, kaj kion ekzakte signifas?" Mi: "Signifas: Nudigi parton de la korpo, kiun oni kutime kaŝas, ekzemple la mamojn." Mi priskribis la brilumadon de Jana. Renata: "Kaj tiam, laŭ vi, ŝiaj mamoj briladis?"Mi: "Ne. La mamoj ne brilas. Sed estas kiel ekbrilo de lampo: oni tuj ekvidas tion. Tial estas brilumi, ne brili." Renata: "Kial ne simple diri ke

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-8527643173564164102008-05-10T11:03:00.000-07:002008-05-10T11:10:46.138-07:00

Renata aĉetis somerajn vestaĵojn kaj provvestis sur la teraso. (Posttagmeza suno, varmege. Kontrolinte mian konton mi pensis tion ke ŝi jam renovigis sian someran garderobon. Jen mi eraris.) Kompreneble mi ekscitiĝis vidante ŝiajn mamojn kiuj malaperis sub kaj poste reaperis de diversaj supraĵoj, senmanikaj bluzoj kaj leĝeraj mamzonoj. Sed fine mi tediĝis pri tio kaj iris al Flavio.Kun Golo kaj

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-25933022058296812992008-05-05T12:32:00.000-07:002008-05-06T11:13:32.287-07:00

Fine mi retrovis la dolfenon. Mi eniris la vestiblon de la Studanta Domo, kaj jen ŝi, la altosaltantino, kiu malsupreniris la ŝtuparon. Ŝi eliris, kaj mi sekvis ŝin. Ŝi portis trejnveston, ruĝan, kun CCCP surdorse. Mi: "Saluton. Vi memoras min, ĉu?" Ŝi: "Certe, mi memoras vin. Mi eĉ vidis vin nuda, tion mi ne forgesas ..." (Ĉu ŝi vidis min nuda? Jes, ŝi pravas.) Mi: "Bela trejnvesto." Ŝi: "Dankon

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-90571539068417833872008-04-28T13:27:00.001-07:002008-04-28T13:34:19.554-07:00

Posttagmeze. Renata staras antaŭ spegulo, dum mi observetadas la larĝetajn koksojn. Renata: "He, ne tiel rigardadu!"Renata aĉetis al mi libron kaj du kalsonojn, bluan kaj nigran. La kovrilo de la libro montras grandan pingvenon, kaj viron kun nigraj okulŝirmiloj kaj pistolo sidanta en bankuvo. Estas "La morto kaj la pingveno" de Andreo Kurkovo, ukrajna verkisto. (Renata: "Mi tuj pensis pri vi

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-46652921812896554942008-04-24T12:32:00.000-07:002008-04-28T14:41:45.854-07:00

Nun jam antaŭ kelkaj semajnoj mi kompreneble reiris al la Studanta Domo. Kiam mi malfermis la pordon de Mandy, ŝi haltigis min: "Atendu ... revenu post kvin minutoj." Bone, mi iris en alian etaĝon kaj tiun fojon rapide trovis la pordon de la altosaltantino, bluan. Aŭdeblis muziko, laŭta muziko. Mi frapis al la pordo, firme, neniu respondo. (Aŭ ŝi ne aŭdis mian frapadon aŭ mi ne aŭdis ŝian

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-3115273414060616322008-04-23T12:46:00.000-07:002008-04-24T02:27:24.172-07:00

Printempon, mojose, mi sentas ke ni fine, denove, estas parto de la mondo. Sur la Placo, amaso da gehomoj. Kie estis ĉiuj dum la lastaj monatoj? Mi rigardas la siluetojn de duonnudulinoj, vestitaj per nove somerecaj vestaĵetoj. (Kaj la vestaĵoj de la pasinta jaro? Forĵetitaj, enŝrankigitaj, senditaj al Afriko. Dum la vintraj monatoj, ĉiuj garderoboj ŝanĝiĝis. Tion mi scias. Mi plenumis kelkajn el

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-26685423023732577762008-04-01T22:46:00.000-07:002008-04-01T11:55:39.456-07:00

Hodiaŭ du gepolicistoj, ulo kaj ino, petis informojn pri Erika. Unue mi pensis tion ke temas pri aprila blago, sed la policaj insignoj ŝajnis aŭtentikaj. Mi ne vidis Erikan dum pli ol duona jaro, sed laŭdire neniu vidis ŝin dum kelkaj monatoj. Nu, verŝajne ŝi elmigris al Aŭstralio aŭ al alia lando kie ŝi povas eki siajn karierajn planojn.Mi raportis pri la kverelo kaj la insultoj de Erika, sen

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-20873994152030760122008-03-30T06:30:00.000-07:002008-04-01T13:51:28.344-07:00

Flavio interrete trovis bildojn kaj eĉ filmeton pri la altosaltantino. Flavio: "Bela ulino, tro altstatura laŭ miaj gustoj, sed perfektaj femuroj kaj ĉarma vizaĝo." Evidentiĝis ke ŝi ne nomiĝas Sabrina (aŭ similnome). Kiel Flavio tamen sukcesis trovi bildojn pri ŝi? (Nu, laŭ Flavio, interrete ne estas malfacile trovi bildojn pri belaj ulinoj.) Ankaŭ plaĉis al li la vidon de ŝia ventro sub la eta

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-82636866894609795742008-03-26T23:51:00.000-07:002008-03-27T00:01:53.777-07:00

Renata ne plu deziras foriri. Hieraŭ ŝi deziris transloĝi, foriri, reiri al sia lando. Hodiaŭ ŝi diras ke Adriana reiros al Flavio. Ĉiuj nun konsentas pri tio ke Flavio estas la patro de la infano de Adriana. Laŭdire ankaŭ Lena deziras reveni al Flavio. Nu, kiu la unua decidis reiri al Flavio? Mi ne scias. Eble Flavio simple akceptis la patrecon tiel ke li povas reforigi Lenan. Eble mi tamen

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-75287565842389261012008-03-24T23:48:00.000-07:002008-04-28T04:58:35.522-07:00

Vendrede mi iris al la Studanta Domo. Mi serĉis Mandy-n. Estis vendrede, sanktan vendredon, jen silentaj tagoj kaj laŭta muziko. Kaj drinkaĵoj ĉie. La ĉambro de Mandy estis malplena. Mi vagis tra la koridoroj, de etaĝo al etaĝo, supren kaj malsupren, vizitis la diversajn festenojn. Mandy nenie ĉeestis.En la tria etaĝo, aŭ eble en la dua, mi ekparoladis kun interesa ulino, Sabena aŭ Sabina aŭ

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-18840092960942668382008-03-19T00:04:00.000-07:002008-03-25T08:18:11.702-07:00

Renata kuŝis surventre: "Masaĝu min, bonvole ..." Mi serveme metis miajn manojn sur ŝian haŭton. Ŝi: "He, la ŝultrojn. Ne la postaĵon." Bone, mi masaĝis al ŝi la ŝultrojn: "Kial ne la postaĵon?" Ŝi: "Poste. Unue la ŝultrojn. Jes, bonege."Antaŭ du tagoj mi ekvidis belan postaĵon. Estis en urba strato, inter centoj da homoj. He, kia postaĵo! Pro la amaso da gehomoj, nur malfacile mi sukcesis sekvi

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-40263683862093620982008-03-11T23:53:00.000-07:002008-03-12T01:33:49.625-07:00

Nu, mi ne ofte legas ĵurnalojn, almenaŭ ne tre atente. Sed, miascie, ankaŭ la usona prezidanto ne legas ĵurnalojn. Mi rigardas la televidan ĵurnalon, semajne almenaŭ dufoje aŭ trifoje, kun Renata. Estas vere, mankas la lokaj novaĵoj, tial mi sciiĝis ne pri la rokaĵoj, sed pri la usona prezidanto, ekzemple pri tio ke li ne legas ĵurnalojn.Bone, Renata ĝisdatigis min koncerne la rokaĵajn novaĵojn.

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-21682704703635681562008-03-08T15:18:00.000-08:002008-03-08T23:09:29.040-08:00

Hieraŭ, laŭ la televida ĵurnalo, arestiĝis sinmontremulo. Ĉu tiu, kiun vidis Renata kaj Adriana? Eble, verŝajne ne tiom da sinmontremuloj agas dum la vintra sezono. Al kiom da jaroj oni kondemnas tian ulon? Laŭ Renata: "Al nura monpuno, ne eĉ al kastrado."Ankaŭ en la televida ĵurnalo: En Svedio, en multaj endomaj banejoj oni ne plu rifuzas inojn kiuj deziras baniĝi nudbrustaj. Sed ŝajne nur

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-48165484368969717102008-03-06T22:36:00.000-08:002008-03-06T23:01:26.710-08:00

Lastatempe mi pasigis multan tempon ĉe Mandy. Renata foje agis ne amikeme, eĉ malamikeme, tutcerte pro la situacio de Adriana. Feliĉe Flavio diris, eĉ al Renata, ke li vere amoris kun Adriana. Malgraŭ tio mi pasigis tempon ĉe Mandy. (Vere, pripensante la aferojn, mi forte dubas pri tio ke Flavio vere amoris kun Adriana. Kial nun li diras tion?)Mandy portis grizan trejnvestan pantalonon, kun UCLA

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-14744976725348479272008-02-02T07:17:00.000-08:002008-02-02T07:31:13.512-08:00

Antaŭ kelkaj tagoj, ni manĝis nudelojn kaj trinkis ruĝan vinon. Jen bonega kombino: aziaj nudeloj kaj afrika vino. Gutoj naskas gutojn. Poste Renata vizitis la necesejon. Kiam ŝi subigis sian pantalonon mi ekvidis ŝian nudan pubon. Mi: "Ĉu rigardi?" Renata: "Ne, neniam." Bone. Mi kompreneble ankoraŭ memoras la neniamon de Adriana.Poste mi iris al Mandy, ĉar prokcimiĝis la fino de la monato. Dum

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-5311664415696664082008-01-20T12:02:00.000-08:002008-01-20T22:53:30.727-08:00

Antaŭ du tagoj, fine, mi demandis pri Adriana: "Nu, ĉu ŝi estas malsana?" Renata, post eta paŭzo: "He, gravedeco ne estas malsano." Mi: "Graveda, Adriana, ĉu?" Renata: "Jes, ŝajnas ke ŝi, malgraŭ ĉio, malgraŭ ĉio kion ŝi diris, iel-tiel, pasigis tempon kun Flavio." Ŝi rigardis min: "Mi nature supozas ke vi, saĝulo, uzis kondomon." (Kiam mi pripensas la okazaĵojn, mi nature forte pridubas tion,

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-56838215802043112582008-01-16T23:07:00.000-08:002008-01-16T23:12:34.723-08:00

Mi ĉirkaŭbrakas Renatan, flustras, sincere: "Vere vi mankis al mi." Poste mi ekprenas ŝiajn valizojn. Renata estas sola. Kie estas Adriana? Mi ne demandas, kaj Renata ne respondas.Poste, en la lito, mi leĝere pinĉas al ŝi la haŭton de la ventro. Ĉu ŝi bone manĝis dum la festotagoj? Ankaŭ ŝia postaĵo ne plimalgrandiĝis. Renata: "Ĉu vi pensas ke mi dikiĝis?" Mi: "He, vi ne razis al vi la pubharojn

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-29787275102690093812008-01-14T20:47:00.000-08:002008-01-14T22:59:45.395-08:00

Kiam mi relegas tion kion mi skribis dum la pasintaj semajnoj, mi ja iasence rekonas la etoson de tiuj tagoj, la mankon, la spiritan solecon, la faŭnon, la frenezecon de la jarfino. Mi pasigis preskaŭ semajnon enlite, kun gripo. Kial jaroj finiĝas? Saĝa fino foje prezentas interesan novkomencon, sed, laŭ mi, la fino kaj komenco de jaroj estas malbona ideo.Revenis Mandy: "Pardonu al mi ..." Mi: "

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-75428340105750106502008-01-06T22:49:00.000-08:002008-01-06T22:57:35.183-08:00

Mi adiaŭis kun la rufulino. Ŝi ĉirkaŭbrakis min, kaj mi sentis la premon de ŝiaj etaj mamoj. Malgraŭ mia dika kaj vintra jako, mi sentis ŝian varmecon kaj ŝiajn mamojn, ŝajne agrable firmajn. Ŝi vojaĝos al lando varma kaj malmultekosta, ekzemple Tajlando, dum monato. Poste ŝi iros al Britio. Certe, ŝi mankos al mi. Diable.Sonjo: "Ĉarma ulineto. Beleta. Mi esperas ke plaĉos al ŝi Tajlando. Eble ŝi

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-59604821844422775622008-01-04T06:51:00.000-08:002008-01-04T06:53:45.154-08:00

Mi pasigis Novjaron kun Mandy, Flavio kaj Sonjo. Mi havas la kapon denove super akvo, almenaŭ parte. Sonjo preparis la manĝajon, mi prezentis la trinkaĵojn.Flavio kun Mandy dormis, kaj verŝajne ankaŭ ree amoris, en la gastoĉambro, la ĉambro de Renata, kie loĝis Adriana dum la lastaj monatoj. Tutcerte ili amoris, sed tio ne plu interesas al mi. Mi diskutadis tion kun Flavio: "Ĉu vi pensas ke ŝi

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-23424463867463687332007-12-31T11:45:00.000-08:002007-12-30T22:50:30.353-08:00

Mandy: "Bone, knabetoj, kaj kion diris al vi la pingveno?" Flavio: "Mi ne scias. Mi eĉ ne ne vidis la pingvenon, sed mi scias ke li estis tie. Estas demando pri kredo." Mi: "Mi ne scias kion diris la pingveno. Sed li parolis al mi. Ĉu ne sufiĉas? Pingveno kiu parolas al vi! Ĉu pingveno foje parolis al vi?"Mandy: "Ne ... neniam." Ni pasigis la vesperon en la saŭno, kun Mandy kaj Flavio. Flavio jam

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-88205549615870158722007-12-30T10:01:00.000-08:002007-12-29T23:07:18.490-08:00

Mandy kuŝis surdorse, la femuroj disigitaj, ni ĵus amoris. Inter ŝiaj pubaj haroj, la lipoj montras ŝian malfermitan sekson. Ĝi estas varma kaj malseka, kaj sekrecias la odorojn de ina sekso. Mandy: "Kion vi faras?" Mi: "Rigardas. Rigardadas eĉ." Ŝi, dormeme: "Nu, kion vi pensas?" Mi: "Mi ne pensas. Mi nur rigardadas. Kaj enflaras viajn bonodorojn."Mi ege surpriziĝis, vendrede, kiam mi denove

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-16042541202086546752007-12-27T05:59:00.000-08:002007-12-26T23:03:56.736-08:00

La rufulino foriris sen diri adiaŭ. Nur antaŭ semjano Elizabeta menciis ke ŝi transloĝos al Skotlando kaj iĝos artistino. Ekde novjaro la postenon ĉe Akceptejo okupu alia ulino.Bone, Renata kaj Adriana vojaĝis hejmen. Dum kelkaj tagoj Mandy loĝas ĉe mi. Kia dormemulino! Unu matenon mi eliris frue, dum Mandy dormis, kaj kiam mi revenis ŝi dormis ankoraŭ. Mi reenlitiĝis. Kiam Mandy vekiĝis, ŝi

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-51202018853471728232007-12-20T17:20:00.000-08:002007-12-21T01:12:59.824-08:00

Pasintan sabaton, Renata ellitiĝis frue, foriris. Mi denove ekdormiĝis. Post tempo, longa aŭ mallonga, ŝi revenis al la lito, sub la kovrilon. Jen mi komprenis, ankoraŭ duone dormanta, ke ne estas Renata, estas Adriana. Mi havis fortan erektiĝon, ĉu jam dum la tuta nokto, ĉu nur pro la ĉeesto de Adriana? Mi ne scias.Mi sentas la korpon de Adriana. Senvorte ŝi subigas min, kaj mia ilo facile

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-54718417690601179062007-12-12T22:44:00.001-08:002007-12-20T22:50:30.806-08:00

La geedziĝo de Flavio kaj Adriana komenciĝis eŭrope kaj finiĝis kiel brazila telenovelo. Nu, dum la urbodoma seremonio ambaŭ tre zorge ludis sian rolon. Kiel atestanto mi skribis mian nomon en la protokolo. (Renata estis la atestanto de Adriana.) Laŭ Golo, la civila seremonio adoptiĝis laŭ la preĝeja seremonio en 1806 kaj poste ne ŝanĝiĝis. Tiel oni nun ankoraŭ, ĉe la rando de 2008, parolis pri "

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-89788902465911561712007-12-11T19:18:00.000-08:002007-12-11T22:49:14.944-08:00

Frumatene, la fratinoj ankoraŭ dormas, mi sidis en la bankuvo, dum mi pensas pri la rufulino de Akceptejo. La akvo hejtegis. Eniris Adriana, en la helverda T-ĉemizo, kiun ŝi portis dum la lastaj noktoj. Ŝi: "He, bonan matenon, ĉu vi jam vekiĝis?" Mi: "Bonan matenon, ellitiĝis, jese, vekiĝis, ankoraŭ eble ne."Adriana sidiĝis sur la necesejo. Kiam ŝi ekvidis ke mi rigardas ŝiadirekten, ŝi kunpremis

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-89744697965904748572007-12-02T17:31:00.000-08:002007-12-02T23:00:10.387-08:00

Ni malplenigis aron da boteloj da ruĝa vino, sud-afrika, kun Golo kaj Flavio. Golo: "Kiom?" Flavio: "Vi pagis ŝian lumonon, vere, ĉu? Bone, sed vi ja dum monatoj pagis la lumonon de Erika, ĉu ne?" Mi: "Diferas la aferoj." Flavio: "Jes, estas diferenco, vi pravas."Mi: "Ne diru ĉi-ĉion al Renata." Flavio: "Mi ne parolas kun Renata." Ĝuste, prokcimiĝas la geedziĝo de Adriana kaj Flavio, kaj Flavio

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-69287860756343430212007-11-30T02:35:00.000-08:002007-12-01T05:53:47.624-08:00

Mi pensas: "Ne diru tion al Renata ..." Mandy kisis min, unue sur la vangoj, poste sur la buŝo, rapide. Mi sentis ŝian korpon, la kontakton kun ŝiaj mamoj, la parfumon, aliajn odorojn, la deziron. Ŝi rigardis min: "Nu, kion?" Mi: "Bone, donu al mi tiun fakturon."Mandy demetis al si la ĉemizon, faris kelkajn paŝojn, dance, laŭ la ritmo de la muziko kiun ludis ŝia radio. Ŝi portis nigran mamzonon,

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-71404406472086970112007-11-25T18:41:00.000-08:002007-11-25T22:44:37.704-08:00

Ne estis malfacile trovi la restoracion. Mi demandis pri la vojo ĉe du junulinoj kiuj ŝajne konis la urbon. Unu el ili asertis ke la restoracio ankoraŭ ne malfermiĝis, tiel mi komprenis ke mi estis sur la ĝusta vojo. La ulinoj miris pri tio ke mi preferis viziti nemalfermintan italan restoracion anstataŭ turkan kiu ĵus malfermiĝis.Mi trovis Anjan kaj Antonion en la malplena ĉambro de la itala

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-51117323757953905412007-11-24T04:35:00.000-08:002007-11-24T04:37:58.543-08:00

Mi kuŝas surventre. Renata tuŝas al mi la hararon, ĵus tonditan. Mi ĝuas la kontakton de ŝiaj mamoj kun mia haŭto. (Mi ne mencias la mamojn de Dinjo la frizistino, kiujn mi ĵus sentis kontraŭ miaj ŝultroj.)Mi: "Oni ĵetis ŝtonon tra la fenestron ĉe Antonio, ĉu vi aŭdis?" Renata: "Ĉu oni alligis paperon kun mesaĝo?" Mi: "Vi vidis tiom da usonaj filmoj ... Cetere, mi pensis ke estus eble vi kiu

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-2928103439661640252007-11-22T12:39:00.000-08:002007-11-23T05:03:23.460-08:00

Nataŝa telefonis: "Venu ĉi-vespere. Mi dezirias paroli kun vi." Zorgema voĉo, ĉu problemoj? Mi: "Ĉu io okazis kaj al kiu?" Ŝi: "Mi ne scias. Venu ĉi-vespere. Vi scias kie estas." Bone, mi scias.Unue mi iris al la Studenta Domo. En la ĉambro de Erika kaj Mandy Mandy sidis sur la rando de la lito, legante ĵurnalon. Mi: "Saluton" Ŝi: "Salaton ..." Mi sidiĝis sur la rando de la lito de Erika. Mandy

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-59121894252314925052007-11-19T23:00:00.000-08:002007-11-19T23:07:30.914-08:00

Renata: "Jen! Mi havas celulitojn ..." Mi: "Ne, vi ne havas." Ŝi: "Rigardu!" Mi: "Mi rigardas." Renata: "Ĉu vi ne vidas? Rigardu!" Mi: "Mi rigardas, sed ne vidas. He, aŭskultu, vi ne havas celulitojn."Mi karesas al ŝi la haŭton de ŝiaj femuroj, tuj sub la postaĵo. Ne, la haŭto sur la femuroj de Renata ne aspektas kiel la ŝelo de oranĝo. Ŝi havas belan haŭton, junecan. Inoj ne ĉiam vidas la

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-23145327733809902212007-11-18T22:50:00.000-08:002007-11-18T22:56:26.069-08:00

Ni inaŭguris la saŭnon, jam malvarme. Mi invitis Flavion, tio ne estus malkompreneble laŭ la okazaĵoj, sed Flavio preferis eŭrosporte rigardi boksadon. Ankaŭ Adriana ne estis troe gaja. Eble ŝi eĉ trankviliĝis kiam ne aperis la fianĉo. Ĉu la unua kverelo?(Ĉu ili kvereladis? Eble pri la geedziĝo. Adriana deziris preĝeja geedziĝo, sed mankas la tempo - eblas ŝmiri ne pastron, sed urbodoma deĵoranto

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-26652161026032870502007-11-10T08:09:00.000-08:002007-11-23T05:08:43.223-08:00

Ĵaŭdon, dum la vespero mi iris al la Studenta Domo. Samtempe Renata kaj Adriana vizitis la naturistan banadon. Mi iris al la Studenta Domo ĉar mi deziris retrovi Erikan, aŭ almenaŭ kun la preteksto ke mi deziras retrovi ŝin. Eble simple plaĉas al mi la etoso de tiu domo. Mi tediĝas de mia pli kaj pli monogama vivo. Laŭnature, nur birdoj estas monogamaj.Mi haltis antaŭ la pordo de Erika kaj Mandy.

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-79569233171796921242007-11-04T11:40:00.000-08:002007-11-07T22:47:48.226-08:00

Fruvespere, Adriana jam kuŝis sub la kovrilo, mi vidis nur la vizaĝon. Kiam ŝi vidis min, ŝi ellasis agrablan ĝemeton. Mi: "He, la manojn super la kovrilon!" Ŝi ekridis kaj ŝiaj manoj aperis de sub la kovrilo. Samtempe nudiĝis ŝia brusto. Mi rigardis ŝin: ŝi kuŝis surdorse, enlite, kun nudaj mamoj, dum ŝi senkulpece rigardis min.Adriana: "Vi pensis ke mi fingrumas, ĉu?" Mi: "Kompreneble ke ne. Vi

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-43992083381386940192007-10-20T02:52:00.000-07:002007-10-22T01:18:28.934-07:00

Antaŭhieraŭ, dum ni atendis, atendadis, Renatan kaj Adrianan, mi kun Flavio pasigis la tempon ĉe Antonio. Konforme al la bela kaj varmeta vetero, Antonio ree metis kelkajn tablojn sur la trotuaron. Ni babilis kaj observis la inojn kiuj iris tien kaj reen sur la Placo. Foje ni havas la samajn perferojn, Flavio kaj mi, foje malsamajn. Multaj inoj portis leĝerajn ĉemizetojn, aŭ portis malfermitaj

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-39731014593114958672007-10-02T22:28:00.000-07:002007-10-02T22:46:49.392-07:00

Renata kaj Adriana hieraŭ vidis sinmontremulon. Kion oni nomas tian ulon? Ĉu ekshibiciisto? Ne, plej verŝajne li ne faras tiel profesie, espereble li dumtage havas alian profesion. Ĉu eble ekshibiciulo? Cetere, kial li tiele nudigas sin dum la malvarmaj vesperoj de la aŭtuno?Bone, Renata kaj Adriana konsentis pri tempo kaj loko ("Tuj antaŭ la oka, apud la Ponto, je la fora flanko de la rivero").

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-85622959922602500672007-09-22T04:39:00.000-07:002007-09-22T04:41:52.642-07:00

Renata denove menciis siajn ideojn pri geedziĝo. Ĉu mi edziĝu al Adriana? Ĉu Adriana konas la svatadon de sia fratino? Eble, se ŝi mem farus la proponon ... (Hieraŭ Adriana portis T-ĉemizon kun la teksto: "etaj frandaĵoj". Ĉu ŝi komprenas la aludon? Eble tion oni ne klarigis al ŝi.)De tempo al tempo mi ankoraŭ ludas kun la mamoj de Adriana. Unue mi karezas ilin tra la ŝtofo de ŝiaj vestaĵoj,

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-87000574978234198202007-09-11T22:18:00.000-07:002007-09-11T23:27:37.542-07:00

Lunde mi kun Flavio vizitis la kunvenon de la loka klubo esperantista. (Unue mi diskrete serĉis Karolinan, sed trankviliĝis kiam mi konstatis ke ŝi ne ĉeestas. Cetere mi scias ke ŝi jam dum pli ol jaro loĝas en la ĉefurbo.) Ni petis ke oni katenu la krokodilojn, ĉar Flavio deziras aŭdi la sonon de la sekreta lingvo. Li foliumis kelkajn internaciajn publikaĵojn kaj faris komentojn. Jen: "Kiu estas

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-56952319737554058662007-09-11T12:24:00.000-07:002007-09-11T01:16:30.010-07:00

Anja renkontis min ĉe la aŭtobusa stacidomo (longa ĉirkaŭbrako). Ni promenis tra la stratoj de la urbo dum la bela aŭtuna vespero. Ĉe restoracio ni tagmanĝis. (Laŭ Anja oni ludis muzikon de Eduardo Grigo. Mi iomete nervoziĝis pro la muziko. Ĉu li estas la frato de Eduardo Munko, la kreanto de la fama krio? Nu, verŝajne ili eĉ ne estas de la sama lando.)Mi tre ĝojis denove vidi la nudan korpon de

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-70415970050332826082007-09-07T08:49:00.000-07:002007-09-07T08:55:41.160-07:00

Ekzistas ankoraŭ homoj al kiuj ne plaĉas alilandanoj. Tion mi ne komprenas. Al mi tre plaĉas alilandanoj, precipe alilandaninoj - kaj antaŭ ĉio Renata kaj Adriana. Cetere, kial lerni internacian lingvon se ne plaĉus alilandanoj?Adriana jam restis pli ol monato. Dum kiom da tempo ŝi restos ankoraŭ? Renata jam komencis paroli pri plilongiĝo de ŝia vizo. Tio verŝajne ne estas senprobleme. La

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-25452824979099388712007-09-05T22:45:00.000-07:002007-09-23T00:21:56.385-07:00

Vendredon ni iris al la montaro. Komenciĝis jene: mi facile trovis la montaron, sed mi devojiĝis kaj nur malfacile retrovis la hotelon, malgraŭ tio ke mi antaŭe vizitis la lokon. Jes ja, estis la sama hotelo, al kiu ni iris kun Anja kaj Nataŝa. (Jam tio eble devus reteni min, sed ne ekzistas multaj ne tro multekostaj hoteloj en tiu parto de la montaro.)Kiam ni fine alvenis al la hotelo, je la

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-63823105720625543502007-08-31T09:32:00.000-07:002007-08-31T09:16:55.516-07:00

Merkredon mi iris al Lidlo, por retrovi Erikan. Mi tuj vidis ŝin ĉe unu el la kasejoj, tiu kun la plej longa starvico. Kial la kasejo de Erika havis la plej longan vicon? Ĉu ŝi laboris tiel malrapide?Dum mi atendis ke la vico mallongiĝu, mi kolekadis kelkajn komercaĵojn - panon, bieron, ajlon, ovojn, fromaĝon, ktp. Iel-tiel mi komencis serĉi kondomojn. Ĉu oni vendas kondomojn en tia vendejo? Nu,

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14804549.post-70341077002639242532007-08-28T11:44:00.000-07:002007-08-28T23:01:28.850-07:00

Flavio montras al mi du librojn kiujn li aĉetis en Budapeŝto. Ni manĝas hamburgeraĵojn kaj trinkas lakton. (Lakto bongustas, ĉu ne?)Mi foliumas la librojn dum Flavio televidile rigardas atletikon el Japanio. Foje mi ĵetas rigardon al la ekrano, ĉar iam mi vidis svedan sportistinon kiun mi ŝatus revidi. Flavio: "Jen vidu!" Mi ekridardas: viroj, linie, antaŭ la starto de 300 kilometroj bariloĉasado

Jadun Jonikimanoreply@blogger.com0