Laboro denove

Finiĝis miaj ferioj, kaj por diri la veron, mi komencis senti la mankon de miaj kolegoj. Almenaŭ de kelkaj el ili. Kaj mi estis scivolema pri novaj kolegoj, ĉar ĉiam aperas novaj gelaboremuloj post la ferioj. Antaŭ ĉio ĉe Vendo. Junuloj de la kamparo, vilaĝoj aŭ ĉefurbanoj kiuj ne trovis laboron tie.

Kaj ĉiujare kvarona dozeno de junulinoj kiuj kredas ke la vojo al rapida sukceso iras tra la lito de iu ĉefo. Pasintjare ni ja havis ekzemple Dana. Kaj ĉi-jare? Tutcerte Johana, la alta blondulino kun grandaj mamoj kiu ne portas mamzonon sub la bluzo. Certe kelkaj ĉefoj jam vidis ŝin. Kaj certe ŝi baldaŭ malaperos. Dana pensis ke mi estas ĉefo, malgraŭ tio ke mi ne tiom ĉefas, sed por novulino ja ĉiuj havas la ŝajnon de ĉefo. Tamen, Johana ne estas mia tipo.

Kolego kiun mi tre ŝatis revidi ja estis Elizabeta, la belulino de Ekonomio. Kaj mi planis kion diri al ŝi, sed ŝi estis pli rapide:
- Mi ne sciis ke vi estas naturisto, ŝi diris, tuj post mia saluto.
- Nu, mi ne estas.
- Ha, mi kredas ke plaĉis al vi la restado.
Certe ŝi pravas. Kaj mi pensis pri la nuda korpo de Elizabeta. Kiu nun estas je distanco de duona metro. Vestita.
- Eble. Sed nun bedaŭrinde estas tuta jaro ĝis la venonta somero.
- Oni aranĝos naturistan banadon en la banejo de la Altlernejo, ŝi informis min, - se vi dezirus, vi kaj Renata povus partopreni.
(Ha, ĉu Renata?)
- Jes, eble mi kaj Renata dezirus partopreni. Mi demandos al ŝi.

Dungiĝis nova ĉefo ĉe Transporto. Virino, sufiĉe bela. Certe, virinoj veturas pli sekure, kaj ofte pli rapide ol viroj, sed Ĉefo de Transporto ja estas oficeja posteno. Nu, ja bone, tiam oni vidos ŝin pli ofte. La duan tagon ŝi portis senmanikan bluzon. Kiel dirite, sufiĉe bela. Larĝetaj koksoj kaj alloga postaĵo. Dum la maljuna dikulo kiu ankoraŭ ĉefas ĉe Vendo, nun eble jam amuzigas sin kun Johana la blondulino.

Denove hejme, mi citis la inviton de Elizabeta, kaj ne forgesis diri ke ŝi kredas ke Renata kaj mi estas la paro. Renata trovis tion tre amuze, dum al Anja ŝajne ne tiom plaĉis.

Sed kiel Elizabeta konas la nomon de Renata? Nu, eble nur pro tio ke virino kiu pasigis tri semajnojn en kampadejo, verŝajne atentas pri aliaj aferoj ol viro kiu ĵus eniris tra la pordoj. Aŭ eble ne.

Flavio la mamoraco

Mi iris, aŭ pli ĝuste veturis, al Flavio por rigardi dvd-ojn, sed li ne estis hejme, kaj mi trinkis kafon kun Lena parolante pri la anasoj de la Princo. Poste Flavio venis hejmen, kaj komenciĝis tipa sceno.

Flavio salutis nin kun la jenaj vortoj: Ha, mi forestis dum pli ol du horoj, kaj vi ankoraŭ ne enlitiĝis!

Lena furioziĝis, Flavio moke ekridadis, kaj Lena eĉ pli furioziĝis. Sciante ke ni deziras rigardi dvd-ojn, ŝi formetis la kablojn kaj elĵetis ilin tra la fenestron. Flavio, ankoraŭ ridanta, eliris, ĉar ne estas facile retrovi tiajn kablojn.

Se Anja ne estus tiel bona amikino ... Lena diris. Ŝi enfermigis sin en la dormejo kaj aŭdiĝis Radion Sunon.

Flavio revenis (sen la kabloj). Ĉu ankoraŭ ne? li demandis, ne tiom ridanta nun. Li aperigis la fotilon, kaj montris al mi bildon. Mi tuj rekonis scenon el la nudista kampadejo (dorsoj kaj postaĵoj de du junulinoj).

Kiel vi sukcesis fari tion? mi demandis. (Mi ja ankaŭ estis tie, samtempe, sed ne vidis fotilon).

De sub la tuko, Flavio respondis. (Jes ja, nudistoj ja ĉiam kunportas tukon, do ankaŭ ni.) La plimulto montris teron kaj ĉielon, sed tiujn mi nature jam forigis.

Mi atente rigardis kvardekon da fotoj kiujn li ne forigis. Jen mi probante paroli esperanton al du germanaj junulinoj, dum brilis la traboraĵoj. Jen Lena kaj Renata. Jen Anja kaj Yvette, la francino. (Do fine mi revidis ŝin nuda). Jen Renata sola. Jen Lena de malantaŭe. Jen usonaj gejunuloj kun kiuj Flavio longtempe paroladis. (Nun mi fine komprenas kial). Sed neniu japanino, eĉ ne de malantaŭe.

Fine mi demandis al Flavio, ĉu mi povus havi kopiojn. Li kapjesis, sed aldiris: Sed ne la bildojn pri Lena. Kaj ne tiun de Renata. Tio ne estus bona por vi ...

Bone, kion diri, sed ja tre plaĉus al mi havi tiun pri la du germaninoj. Kaj tiun de Yvette.

Traboraĵoj

Hodiaŭ, en librovendejo, mi parolis kun virino, amikino de amiko de mi, kiu antaŭ monato dum festeno montris al mi siajn mamojn. Tiutempe mi uzis la vorton pircingoj, sed nun, pripensante la aferon, mi eble preferus la vorton traboraĵoj.

Laŭ mia vortaro, la angla vorto pierce signifas fari truon aŭ trabori. Sed la vorton piercing oni ŝajne uzas ankaŭ pri la etaj ornamaj ringoj kaj stangetoj kiujn oni metas en artefaritajn truojn sur la homa korpo. Oni povas havi tiajn truojn ekzemple en la lango, en unu aŭ ambaŭ lipoj, en la nazo, ĉe la brovoj aŭ ĉe la umbiliko.

Mi ne konas la korektan esperantan vorton, ĉar tio ne estis temo ĉe la kurso por komencantoj, malgraŭ tio ke povas esti ke ankaŭ nia instruistino havis ion sub la bluzo.

Ĉar ja ankaŭ la mampintoj ŝajnas esti populara loko por truoj, ringoj kaj stangetoj. Kaj ankaŭ en la subzonaj regionoj troviĝas ŝajne bonaj lokoj: kelkaj (aŭ ĉu multaj?) virinoj tiel beligas al si la tieajn lipojn kaj la klitoron, kaj kelkaj viroj eĉ havas ringeton je la peniso.

Paŭlina, la ruĝharulino, nun montris al mi novan stangeton ĉe la maldekstra brovo. Kaj vi jam vidis la ringetojn en miaj cicoj, ŝi diras. Certe, ŝi memoras tion, kaj ankaŭ mi memoras ŝiajn belajn mamojn kun traboraĵoj.

Ĉu traboraĵo estas vorto uzebla en esperanto? Nu, esperanto ja estas lingvo en kiu ĉiuj rajtas proponi vortojn laŭguste, dum ekzemple en la angla lingvo ekzistas tiom da vortoj, tiel ke oni povas uzi nur tiujn kiujn oni trovas en la vortaroj.

Mi diris adiaŭ al Paŭlina kaj al ŝiaj traboraĵoj, kaj mi esperas ke ŝia venonta traboraĵo estu ie en la suba regiono, ĉar ŝi estas virino kiu fieras pri sia korpo kaj ornamas ĝin por ke oni tion vidu.

Amorado

Anja malrapide senvestiĝas dum ŝi dancadas laŭ la muziko. Unue ŝi malbutonas la bluzon kaj demetas ĝin. Poste malaperas la jupeto. Ŝi ludeme dehakas la mamzonon kaj lasas siajn mamojn nudaj al miaj okuloj. Fine ŝi glitiĝas teren la kalsoneton.

Miaj lipoj malkovras ŝian korpon, mi kisas la pintojn de la mamoj, mordetas ilin, sentas ilin erektiĝi. Mi gustumas la salon de ŝia umbiliko. Per fingroj mi disigas la lipojn de ŝia sekso, mi lasas unu el ili englitiĝi.

Ni sesdeknaŭas. Mi sentas ŝian varman buŝon ĉirkaŭ mia membro. Mi knedas ŝiajn sidvangojn kaj premas ŝin al mia vizaĝo.

Poste ŝi rajdas min. Mi vidas dancadi ŝiaj mamoj. Ŝi ŝvitas, spiras rapide. Mi karesas al ŝi la femurojn, la koksojn, la ventron, la mamojn.

Ŝi kuŝiĝas surdorse. Mi dum momento rigardas ŝin: la okuloj plenaj de deziro, la cicoj erektaj, la brusto kiu leviĝas kaj malleviĝas pro ŝia forta spirado, ŝia malferma sekso. Denove mi kuniĝas kun ŝi, ĝis orgasmo kaptas nin.

Kaj poste: en la paca silento audiĝas la fortaj batoj de niaj koroj.

Semajnfine

Tiun ĉi semajnfinon tranoktis ĉe ni Yvette, la francino. Finis ŝia restado en la kampadejo, kaj ŝi nun vojaĝis hejmen al Francio. Dum nia tago en la nudista kampadejo, Anja kaj Renata proponis al ŝi ke ŝi vizitu nin en la semajnfino, antaŭ ol iri al la flughaveno.

Mi ne povas diri ke mi ne rekonis ŝin vestita. La ruĝan hararon kaj la belan vizaĝon mi tuj rekonis. Ŝi portis blankajn bluzon kaj jupon. Yvette ridetis kaj diris ke estas la unua fojo en ses semajnoj ke ŝi portas vestaĵojn. Mi povis konstati ke ŝi ankoraŭ ne surmetis mamzonon, ĉar mi vidis la cicojn moviĝi libere sub la ŝtofo de la bluzo.

Antaŭ semajno ni ĉiuj vidis unu la aliajn nudaj. Mi dezirus proponi ke ni senvestiĝu, sed por la inoj, ŝajne nun estis plej nature porti vestaĵojn. Mi tial diris nenion.

En la kampadejo, mi nature havis bonan okazon rigardi nian francinon. Malhelaj okuloj, ĉarma buŝo, firmaj mametoj, plata ventro, rondetaj koksoj, razita pubo, virina postaĵo, belformaj femuroj. Kaj la plej bela hararo kiun mi vidis dum longa tempo. Laŭ mi, nur francino povas havi tian malhelruĝan hararon.

Dum la nokto, Yvette dormis ĉe Renata en la larĝa lito de la gasta ĉambro. Dimanĉe pluvis kaj malebligis restadon sur la teraso. Kaj mian lastan eblecon vidi nuda nian belan vizitantinon.

En la posttagmezo ni veturis kun Yvette al la flughaveno.

Nude

Ĉi tiun matenon ni vekiĝis sen piĵamo. Nokte, Anja kaj mi ja kutime dividas piĵamon. Sed okazas ke ni faras aliel, ekzemple se ni faras amoron tre malfrue kaj dormiĝas sen surmeti ĝin.

Pasintan vesperon ni ne amoris. Ni kuŝis nudaj sur la lito, kisante. Mi karesis ŝian vizaĝon, nukon, ŝultrojn, brakojn, mamojn, ventron, koksojn, postaĵon, femurojn. Poste mi malrapide fingrumis ŝin, dum mi sentis ŝian varman malsekecon. Fine ŝi ekhavis fortan orgasmon.

Kaj ni dormiĝis, nudaj.

Silikono kaj simetrio

Ĉar mi ankoraŭ ne komplete saniĝis, mi pasigis tempon enlite, dum Anja kaj Renata iris por ĉeesti la fermigon de la festivalo. Mi vidis du piedpilkajn maĉojn (entute 11 golojn) kaj programon pri plastika kirurgio.

Mi nature komprenas ke virino, se ŝi havas unu grandan kaj unu malgrandan mamojn, deziras silikonaĵon, ĉar simetrio, laŭ mi, estas tre grava por bela aspekto. Sed pligrandigo de mamaro jam sana kaj bela, tamen nur mezgranda, estas sensencaĵo. Grandeco ne gravas, nur simetrio kaj formo. Cetere, bona plastika kirurgio tutcerte estas tre multekosta.

Anja, antaŭ kelkaj jaroj, komencis paroladi pri silikono, sed ŝajne helpis miaj tre altlaŭtaj protestoj, ĉar poste mi aŭdis nenion. Mi ĉiam amas ŝiajn tre belajn mametojn.

Nudista kampadejo

Sabate ni venis perbuse al la nudista kampadejo, prokcime 50 kilometrojn for de la urbo. Ne pluvis, malgraŭ la deziro de Flavio. Kiam mi lastatempe estis tie? Eble estis antaŭ kvar aŭ kvin jaroj. Tiam ni (mi kaj du amikoj) enŝteliĝis tra la bariloj, sed nun ni simple uzis la enirejon. Lenan ili ja konas, aŭ almenaŭ tiel ŝajnas al mi.

Ni senvestiĝis. Mi observis Lenan, ĉar la unuan fojon mi vidas ŝin nuda. Certe, ŝi havas belan korpon, mole diketan, bronzitan. Anja kaj Renata ja ankaŭ estas bronzitaj, sed oni povas vidi ke ili surplaĝe plej ofte surhavis kalsonetojn. Por Renata estis la unua fojo en nudistejo. La tri inoj metis siajn tukojn sur la herbejon kaj sidiĝis, dum Flavio kaj mi faris esploran promenadon.

Momente vivis en la kampadejo verŝajne kelkcent homoj, evidente el diversaj landoj, ĉar mi rekonis diversajn flagojn: germanan, svedan, usonan, sud-afrikan, iranan, brazilan. La japanan flagon mi ne vidis. Kial ne? Estas multe da japanaj turistoj en la urbo nun. Kial ili ne vizitas nian naturistan kampadejon? Japanoj, laŭ mi, estas tre afablaj homoj, kaj multaj japaninoj estas tre belaj.

Mi ankaŭ ne vidis la esperantistan flagon. Internacia kampadejo ja devus estis taŭgaj ĉirkaŭaĵoj por esperantoparolantoj. Mi probis paroli esperanton al du junaj germaninoj, sed ili respondis al mi en la angla. Unu el ili havis pircingojn tra la mampintoj, kaj ambaŭ estis pube razitaj. Mi kun kreskanta intereso observis kiom da homoj forrazis al si la puban hararon, precipe junulinoj, sed ankaŭ viroj kaj pli maljunaj virinoj. Lena, kiu ja konas tiujn lokojn, ankaŭ estis razita. Anja forrazas la harojn nur ĉe la lipoj, dum Renata, tion mi jam rimarkis sur la teraso, havas molan, allogan triangulon.

Kaj mi ekvidis Elizabetan! (Kaj ŝi samtempe ekvidis min!). Elizabeta estas kolegino de la laborejo. Ŝi estis bele bronzita, kaj mi konstatis ke ankaŭ al ŝi mankas la suban hararon. Mi ne sciis ke ŝi estas naturistino. Kaj ŝajne ŝi ne volis ke mi sciu tion. Kaj mi pensis, ha, jen mi staras, parolante kun nuda Elizabeta! Ŝi estas tre bela virino, eble 24 aŭ 25 jaraĝa. Kaj en kelkaj tagoj finiĝos la ferioj ...

Poste mi revenis al niaj inoj. Renata parolis kun franca junulino (malhelruĝa hararo, malgrandaj mamoj, tre bela). Denove mi observis Lenan. Ĉu ŝi ankaŭ estis razita tiam, kiam ŝi metis mian manon inter siajn femurojn? Pri tio mi ne estas certa.

Fine ni manĝis ĉe la restoracio. La francino akompanis nin, ŝi nomiĝas Yvette. La manĝaĵo ne estis tre bongusta, kaj eble tial mi nun sentas min iom malsana.